parmak uçlarımda birikir sızısı yorgunluğun

yıldızlar kabuklarını soyar geceye

bin parçaya bölünür zaman

kanıksamaz hiç kimse hiç bişeyi

kendi dilinden susturulur önce bir çocuk
yetim kalır tüm dillerde
kendi ülkesinden sürülür sonra
öksüz kalır tüm ülkelerde
elbet sustuğu yerden başlayacak konuşmaya
öldür derler bir başka çocuğa kendi dilini konuşanı
önce kendini öldürmekle başlar 
ki ona anadilinde emredilir ölüm
tomurcuğundayken hayatlarının
alt yazıdan verilir isimleri
ele geçirilmiştir düşler ‘ölü olarak’
‘etkisiz hale getirilmiştir’ etkili olan ne varsa

parmak uçlarımda birikir sızısı yorgunluğun

yıldızlar kabuklarını soyar geceye

kanıksamaz hiç kimse hiç bişeyi

ölmesini bile cocukların kendi dillerinde

Leyla Kaygun