Yüzümden Yüzüne

ayri ülkelerde büyüyorduk/ ayni ülkenin cocuklari kalarak umudu söküyordum kaldirimlarindan istanbulun/ ki daha cocuktun sen/ yüzünde masallar büyütüyordun/ hayatin attigi ciziklerdi yüzümü desen/ ve hircinligimi öfkeme katarak büyüten/ ki daha cocuktum ben/ yol almak budur diyordum yolun nereye gittigini bilmeden/ ve sindirmeden hic bir anini ömrümün/ kusarak icine icine herseyin/ tenimde yillari dondurarak/ damda oturup trenleri izliyordum/ sen geliyordun sora yanima bir kitabin ilk masalindan basliyordu okumaya yüzün yüzümü/ dokunsam kayboluyordun ardindan kokunu birakarak/ tren camdaki isleri yanagima calarken rüzgar ben nenemle amed teki gavur mahallesine gidiyordum/ ermeni dayimdan ögrenmistim dikislerin saglamligini/ usta bir terziydi sustugunda acilarini/ ki cocuktum daha usta olmak budur diyordum/ yamalarin elbet bir gün dikis patlattigini herkesten cok o biliyor herkesten o sakliyordu/ toprak damli evimizde pencere sacagina oturur izlerdim usul usul yagan kari/ kokun karisirdi sobanin sicakligina ve ansizin bir kitap acilirdi yüzümde/ kardelenleri koynuma birakirdi kelimelerin/ bir tren daha gecerdi gözlerimden/ agzini acip yutarken tek tek kartanelerini agzimda erirdi haykirmak istediklerim ve bir fahisenin odasinda bulurudum kendimi/ ‘bunlardan farklisin’ dediginde ben yine de onlara benzemek icin parasini birakirdim yataga/ tarlabasinda siselerde köpeklesirdi kacakligim teslim ederdi kendini dolunaya/ bizim köyde bilan ve qego ulurdu o vakit/ beyoglunda piclesirdi ruhum ya hep ya hic dünya kusardi üzerime o vakit/ öyküler topluyordum kenarlarindan istanbulun/ burnumda kokun koynumda bir kardelen/ ve kahramanlarimi seviyordum kendi cehennemleriyle/ bir de nenem anlatiyordu bana anlattirdiklarimi/ ki daha cocuktum hayat anlattiklarindan ibaret diyordum/ kendi yazdiklarimin mezarini kazarak parmaklarimda/ ve sindirmeye calisarak sustuklarimi/ oysa simdi picligini söküyorum kaldirimlarindan ruhumun ki hala cocuksun sen/ yüzünde masallar büyütüyorsun/ ve inadina deli ediyor yüzün yüzümdeki cizikleri masallarina siginmak istiyorum karninda düsler büyüterek ki cocugum ben sana varan yolun basinda/ burnumda kokun koynumda bir kardelen/ ardimdan ekmek kirintilari atmiyorum anlattigin masallardaki gibi/ yolumu aldim ve gidiyorum solugumuz simdi ayni ülkede seninle/ ayri zamanlarin cocuklari kalarak biz simdi kendi yolumuzdan cayiyoruz/ ardimizda siirler birakarak… cuma,04.01.2008,00.39 Leyla Kaygun   Leyla Kaygun

Şiirden Öte

agzimda toplanan kar taneleridir bu kis agzimdan agzina bir müjde olur bahar cemreler düser boynuna isinir solugumuz zamana tutsak zamana yenik zamana ac zamandan öte agzimda toplanan ‘kuyrugu kesik’ gecmislerinin yaralari agzimdan agzina bir eksiklik olur hayatimizin toplami sizisi düser boynuma kanar solugumuz hayata tutsak hayata yenik hayata ac hayattan öte agzimda toplanan gücsüzlügüdür kusandigin silahlarinin agzimdan agzina bir kursun olur tutku yildizlar düser ciplakligimiza kesilir solugumuz aska tutsak aska yenik aska ac asktan öte tetigi ceken parmaklarimdir gözlerinin icine baka baka namlunun ucundayken yalnizligimiz agzinin icinden öper kar taneleri kulaklarimda yildizlarin masalsi sesleri ilk isiklari düser boynumuza dogan günesin cosar solugumuz gelir bahar tomurcuklari patlata patlata diriliriz ölümü utandirircasina tutkuya tutsak zamana yenik hayata ac asktan öte Leyla Kaygun 05 Subat 2008 sali

Leyla Kaygun

Kursaginda Kalir Hayat

Hayata ac kalmis düsleri uyutmaya calisir insan caresiz koynunda Ac olan uyuyamaz bilirim Acisi olan hele Karin tokluguna yasamaya calisirken, Ürkek dudaklarla hayati kemirmeye calisirken en gevrek yerinden zamanin Kursagimizda kalir hayat Ve ondan arta kalan kirintilarla doyurmaya calisirsin caresiz düsleri Ve ac olan uyuyamaz bilirsin Acisi olan hele…

Leyla Kaygun

bir jilet cizigidir ask

tenimizden korkar olduk sevgili tenimizden cayar olduk bir jilet cizigidir oysa ask seninle simdi herhangi bir fahisenin gögsünde kalcalarinda salinirken hüzün kahkahalar icinde fiyat bicerler yüzüne bileklerinden kesilir öfkem kezzap dökerim üzerlerine sen uyanirsin bir safak vakti kan ter icindekendimizden korkar olduk sevgili kendimizden cayar olduk bir jilet cizigidir oysa ask seninle simdi herhangi bir fahisenin gögsünde korkaklara tüküre tüküre kusa kusa ihanetcilere yastik altina ilistirip sevdamizi gelirsin bir jilet cizigidir oysa ask seninle simdi herhangi bir fahisenin gögsünde bileklerimden kesilir solugum solugundan öper cildirasiya dudaklarindan kan damlayana kadar ölürüz birbirimizin agzinda senin kulagina ölümü fisildarlar kaldirimlarda ölümü kutsayan bir tek ask oysa 15.01.2008 sali

Leyla Kaygun