günlük, 15 Şubat 2009

mapushane camına düşen bir parça gökyüzü

avutur kendini yalnızlık başka bir yalnızlıkla

voltaya geçer zaman

uzar adımları avlu duvarlarına çarpa çarpa

zindana dönüşür sabır

fesat bir gardiyandır hücremizi gözeten

ıslığa büzülür dudaların sorgu odalarında

riyasız gözlerin ranzamın altında kalır