Yüzümden Yüzüne

ayri ülkelerde büyüyorduk/ ayni ülkenin cocuklari kalarak umudu söküyordum kaldirimlarindan istanbulun/ ki daha cocuktun sen/ yüzünde masallar büyütüyordun/ hayatin attigi ciziklerdi yüzümü desen/ ve hircinligimi öfkeme katarak büyüten/ ki daha cocuktum ben/ yol almak budur diyordum yolun nereye gittigini bilmeden/ ve sindirmeden hic bir anini ömrümün/ kusarak icine icine herseyin/ tenimde yillari dondurarak/ damda oturup trenleri izliyordum/ sen geliyordun sora yanima bir kitabin ilk masalindan basliyordu okumaya yüzün yüzümü/ dokunsam kayboluyordun ardindan kokunu birakarak/ tren camdaki isleri yanagima calarken rüzgar ben nenemle amed teki gavur mahallesine gidiyordum/ ermeni dayimdan ögrenmistim dikislerin saglamligini/ usta bir terziydi sustugunda acilarini/ ki cocuktum daha usta olmak budur diyordum/ yamalarin elbet bir gün dikis patlattigini herkesten cok o biliyor herkesten o sakliyordu/ toprak damli evimizde pencere sacagina oturur izlerdim usul usul yagan kari/ kokun karisirdi sobanin sicakligina ve ansizin bir kitap acilirdi yüzümde/ kardelenleri koynuma birakirdi kelimelerin/ bir tren daha gecerdi gözlerimden/ agzini acip yutarken tek tek kartanelerini agzimda erirdi haykirmak istediklerim ve bir fahisenin odasinda bulurudum kendimi/ ‘bunlardan farklisin’ dediginde ben yine de onlara benzemek icin parasini birakirdim yataga/ tarlabasinda siselerde köpeklesirdi kacakligim teslim ederdi kendini dolunaya/ bizim köyde bilan ve qego ulurdu o vakit/ beyoglunda piclesirdi ruhum ya hep ya hic dünya kusardi üzerime o vakit/ öyküler topluyordum kenarlarindan istanbulun/ burnumda kokun koynumda bir kardelen/ ve kahramanlarimi seviyordum kendi cehennemleriyle/ bir de nenem anlatiyordu bana anlattirdiklarimi/ ki daha cocuktum hayat anlattiklarindan ibaret diyordum/ kendi yazdiklarimin mezarini kazarak parmaklarimda/ ve sindirmeye calisarak sustuklarimi/ oysa simdi picligini söküyorum kaldirimlarindan ruhumun ki hala cocuksun sen/ yüzünde masallar büyütüyorsun/ ve inadina deli ediyor yüzün yüzümdeki cizikleri masallarina siginmak istiyorum karninda düsler büyüterek ki cocugum ben sana varan yolun basinda/ burnumda kokun koynumda bir kardelen/ ardimdan ekmek kirintilari atmiyorum anlattigin masallardaki gibi/ yolumu aldim ve gidiyorum solugumuz simdi ayni ülkede seninle/ ayri zamanlarin cocuklari kalarak biz simdi kendi yolumuzdan cayiyoruz/ ardimizda siirler birakarak… cuma,04.01.2008,00.39 Leyla Kaygun   Leyla Kaygun

Şiirden Öte

agzimda toplanan kar taneleridir bu kis agzimdan agzina bir müjde olur bahar cemreler düser boynuna isinir solugumuz zamana tutsak zamana yenik zamana ac zamandan öte agzimda toplanan ‘kuyrugu kesik’ gecmislerinin yaralari agzimdan agzina bir eksiklik olur hayatimizin toplami sizisi düser boynuma kanar solugumuz hayata tutsak hayata yenik hayata ac hayattan öte agzimda toplanan gücsüzlügüdür kusandigin silahlarinin agzimdan agzina bir kursun olur tutku yildizlar düser ciplakligimiza kesilir solugumuz aska tutsak aska yenik aska ac asktan öte tetigi ceken parmaklarimdir gözlerinin icine baka baka namlunun ucundayken yalnizligimiz agzinin icinden öper kar taneleri kulaklarimda yildizlarin masalsi sesleri ilk isiklari düser boynumuza dogan günesin cosar solugumuz gelir bahar tomurcuklari patlata patlata diriliriz ölümü utandirircasina tutkuya tutsak zamana yenik hayata ac asktan öte Leyla Kaygun 05 Subat 2008 sali

Leyla Kaygun

Kursaginda Kalir Hayat

Hayata ac kalmis düsleri uyutmaya calisir insan caresiz koynunda Ac olan uyuyamaz bilirim Acisi olan hele Karin tokluguna yasamaya calisirken, Ürkek dudaklarla hayati kemirmeye calisirken en gevrek yerinden zamanin Kursagimizda kalir hayat Ve ondan arta kalan kirintilarla doyurmaya calisirsin caresiz düsleri Ve ac olan uyuyamaz bilirsin Acisi olan hele…

Leyla Kaygun

bir jilet cizigidir ask

tenimizden korkar olduk sevgili tenimizden cayar olduk bir jilet cizigidir oysa ask seninle simdi herhangi bir fahisenin gögsünde kalcalarinda salinirken hüzün kahkahalar icinde fiyat bicerler yüzüne bileklerinden kesilir öfkem kezzap dökerim üzerlerine sen uyanirsin bir safak vakti kan ter icindekendimizden korkar olduk sevgili kendimizden cayar olduk bir jilet cizigidir oysa ask seninle simdi herhangi bir fahisenin gögsünde korkaklara tüküre tüküre kusa kusa ihanetcilere yastik altina ilistirip sevdamizi gelirsin bir jilet cizigidir oysa ask seninle simdi herhangi bir fahisenin gögsünde bileklerimden kesilir solugum solugundan öper cildirasiya dudaklarindan kan damlayana kadar ölürüz birbirimizin agzinda senin kulagina ölümü fisildarlar kaldirimlarda ölümü kutsayan bir tek ask oysa 15.01.2008 sali

Leyla Kaygun

bıçaksırtı

Bıçaksırtında bekleşir ruhları sözcüklerin

Yaşamak için bir kez daha.

Anlat der ana rahminden beri yaşayan yaralar

Anlat

İlkin söz vardı

Anlat

Bir yanımız bu yüzden ölü doğar,

Bir yanımız bu yüzden söz

Bıçaksırtında şimdi herbiri…

günlük, 15 Şubat 2009

mapushane camına düşen bir parça gökyüzü

avutur kendini yalnızlık başka bir yalnızlıkla

voltaya geçer zaman

uzar adımları avlu duvarlarına çarpa çarpa

zindana dönüşür sabır

fesat bir gardiyandır hücremizi gözeten

ıslığa büzülür dudaların sorgu odalarında

riyasız gözlerin ranzamın altında kalır

hediye….

“kederi kirpiklerine asılı gözlerinden bir de yüzündeki çizgilerden  vardım coğrafyasına hayatının. tüm çığlıkları susturan  bir piçti içindeki cocuk bir çocuktu içimdeki piç  elinden tutup aşkı konuşturan….”   “sesinin hüzün kırığından bir de kelimelerinin saklı korkusundan  vardım coğrafyasına hayatının. tüm dillerde susan bir dilsizdi içindeki çocuk bir çocuktu içimdeki dilsiz elinden tutup şiiri konuşturan…”   27.12.2008 cumartesi

Bir İhtimal

Bir İhtimal Bir dizenin şiir ihtimalidir aşk Bir aşkın kavuşma ihtimalidir şiir Peşine düşer bir şair her ikisinin de her zaman Bilirki şiiri yazıldıkca kalır aşk Aşk kaldıkca yazılacaktır şiir Ve gittikçe bir ihtimal Ne aşk kalacaktır ne şiiri Ama bir ihtimal alamayacaktır kendini bundan hiç bir şair Çünkü bir şair için aşk belirsizliğinde kendine beliren tek şey şiiridir 12.02.2006 00:47:51   Leyla Kaygun

Bir Yılandır Zaman

Göğsünden ısırır anıları zaman
Ansızın saldıran bir yılan
Zehri dilinin ucunda öç
Emerek kanından yalnızlığın
Ve yüzerek
Ve soyarak
Geçmişin derisini yeni bir hayata
Ve giyinerek geçmişi her defasında önce yalnızlığına
Ve tükürerek kendi anına
Isırır anıları zaman
Anıların göğsünde kan
Döner durur her biri çılgınca
Yaralı bir hayvan her biri
Geçmişin kahpe zincirleri boynunda

 

Önce kendi boynuna dolanır yılan
Önce kendine aldanır zaman
Çokça insan
Ve susarak
Ve özleyerek
Ve isteyerek
Ve de çaresiz
Zehirler kendini
Ve de geceyi

 

Kan damlıyor simdi bileklerinden yıldızların gör bak
Ay kırıyor ışıltısıyla pencerelerini gözlerinin

 

En çok geceleri ısırırsa anıları zaman
Ve ansızın zamana saldıran bir yılana dönüverir insan
Geceleri en çok geceleri
Soluk soluğa kalan mavili karanlıklarda hani…

Leyla Kaygun

Yakalamali Yakasindan Hayati

kacak tütün bas geceye/
yildizlarim düssün boynuna/
soluklari avuclarinda kalsin/
yüregine dösersin mayinlarimi bilirim/
telli sinirlarinda dolanirken hayatinin/
gülümsersin inadina hic bir sey olmamis gibi/
öyle cocuk,öyle deli
tüm yenilgileri,yorgunluklari
korkulari,sorgulari ardinda birakircasina/
götürürsün beni kendinle
seninle hic bir sorum yoktur cevapsiz kalan/
hic bir cevap sorusunu beklemez seninle/

her söz tüm ezberleri talan etmeye hazir
bir depremin artcisidir/
yüregine dösersin mayinlarimi bilirim/
telli sinirlarinda dolanirken hayatinin/
her dilde yasakladik oysa kendimizi
bir tek anadilimize konusuruz sustuklarimizi/
hic bir ülkeye sigmadik ta kendi ülkemizde bulduk birbirimizi/
yasaklamislar oysa bizi kendi ülkemize sevgili/

yakalamali hayati yakasindan/
tükürmeli yüzüne zamanin/
kaniksiyorsa eger aski/
kendi cellatlaridir ancak onlar
kendi cehennemlerinde/
kadersiz bir halkin cocuklari olmak kadersiz kiliyorsa eger bizi/
iste yer/
iste gök/
savuralim sözlerimizi namusluca/
her yan duysun bizi/
her dilde sözümüz olsun da
bir tek anadilimize konusalim sustuklarimizi/
ama önce kacak tütün bas geceye/
yildizlarim düssün boynuna
soluklari avuclarinda kalsin/

LEYLA KAYGUN
10.01.2008, Persembe
“